|
PRĄD: ~ 230V / 50 Hz
ŚRODKI PŁATNICZE: We Francji, podobnie jak w większości krajów UE, obowiązuje euro. Pieniądze możesz wymienić w bankach (prowizja od 3 do 4,50 euro) lub w kantorach, które działają sprawniej, są czynne dłużej i oferują lepsze kursy niż większość banków. Jednak najtańszym i najwygodniejszym sposobem wymiany waluty są bankomaty. Spośród kart kredytowych najczęściej akceptowane są Visa i MasterCard, rzadziej - American Express. Możesz nimi płacić w sklepach, supermarketach, za bilet na pociąg, wynajęcie samochodu oraz wjazd na autostradę.
LECZENIE: Musisz pamiętać o druku E 111, wydawanym osobom ubezpieczonym oraz członkom ich rodziny. Potwierdzony formularz stanowi dowód zgody ubezpieczyciela (NFZ) na pokrycie kosztów leczenia w trakcie pobytu za granicą.
POCZTA: Każdy z urzędów pocztowych we Francji jest oznaczony żółtym lub brązowym znakiem z napisem La Poste. Za wysłanie listu krajowego do 20g płaci się 0,50 euro, natomiast przesyłki zagraniczne dzielą się na 3 kategorie: listy i paczki w strefie A (UE, Szwajcaria, Islandia, Norwegia) kosztują od 0,50 do 12,50 euro; w strefie B (pozostałe kraje Europy i Afryka) kosztują od 0,75 do 14 euro. Każda przesyłka zostaje nadana automatycznie jako priorytet.
TELEKOMUNIKACJA: Francuski system telekomunikacyjny jest jednym z najnowocześniejszych na świecie. Dzwoniąc z Francji, musisz wykręcić międzynarodowy numer kierunkowy (00), później numer kierunkowy danego kraju (do Polski: 48)), numer kierunkowy miejscowości (bez pierwszego zera) i wreszcie numer abonenta. Dzwoniąc z automatów, uzyskasz połączenie niemal ze wszystkimi miejscami na kuli ziemskiej. Hotele, schroniska i pensjonaty pobierają dowolną opłatę za rozmowy telefoniczne. Większość telefonów publicznych jest wyposażona w przycisk z dwoma flagami, po naciśnięciu którego wszelkie informacje są wyświetlane w języku angielskim. Karty magnetyczne kosztują od 7,50 do 15 euro i możesz je kupić na poczcie, w kioskach i wszędzie tam, gdzie jest niebieska nalepka Télécarte on vente ici. Są dwa rodzaje kart: cartes a puce (chipowe, które wkłada się do aparatu publicznego) i cartes a code (można ich używać w telefonach publicznych i prywatnych, wybierając dowolny numer, a potem wstukując odpowiedni kod). We Francji działa też trzech operatorów sieci komórkowej: Bouygues, Orange i SFR.
| 1. stycznia |
- |
Nowy Rok |
|
| święto ruchome (marzec/kwiecień) |
- |
Wielkanoc |
| 1. maja |
- |
Święto Pracy |
| 8. maja |
- |
Dzień Zwycięstwa |
| święto ruchome (maj) |
- |
Wniebowstąpienie |
| święto ruchome (maj - czerwiec) |
- |
Zesłanie Ducha Świętego i Zielone Świątki
| |
| 14. lipca |
- |
Dzień Zdobycia Bastylii |
| 15. sierpnia |
- |
Święto Wniebowzęcia NMP |
| 1. listopada |
- |
Wszystkich Świątych |
| 11. listopada |
- |
Dzień Pamięci Narodowej |
| 25. grudnia |
- |
Boże Narodzenie |
Klimat Panuje klimat umiarkowany z łagodnymi zimami (za wyjątkiem terenów górzystych i Alzacji). Atlantyk wywiera ogromny wpływ na północno-zachodnią część kraju, zwłaszcza na Bretanię. Tutejszy klimat charakteryzuje się dużą wilgotnością powietrza i częstymi deszczami. Na tym obszarze występują też długotrwałe, niekiedy porywiste wiatry zachodnie. W północno-wschodniej Francji, zwłaszcza w Alzacji, panuje klimat kontynentalny. Południowe, nadbrzeżne tereny to klimat śródziemnomorski, który obejmuje również południowe Alpy, Masyw Centralny i wschodnie Pireneje. Na południu przymrozki należą do rzadkości. Występują tu za to wiosenne i jesienne ulewy - gwałtowne i krótkie, latem zazwyczaj nie pada. Natomiast w dolinie Rodanu przez 100 dni w roku wieją chłodne mistrale, które najbardziej dokuczliwe stają się na wiosnę.
Ciepłe lato, a zimą na tyle chłodna, że śnieg zalega tutaj czasem całymi tygodniami. Najbardziej wilgotny okres (z częstymi burzami) przypada w Alzacji na czerwiec i lipiec. Między Bretanią a Alzacją rozciąga się równinny Basen Paryski, na który wpływ wywierają klimaty obydwu tych regionów. Pory deszczowe są tutaj zmienne, tak więc zmoknąć możesz zarówno zimą jak i latem.
Średnia roczna temperatura dla Paryża wynosi 12 st. C, ale w styczniu słupek rtęci może spadać poniżej zera, zaś w lipcu i sierpniu wskazywać ponad 30 st. C.
Przykładowe ceny: 1 litr benzyny - 1,10 euro 1 litr wody mineralnej Evian/Perrier - 0,35/0,75 euro tania butelka wina - 4 euro pamiątkowy podkoszulek - 15 euro rogalik i kawa z mlekiem - 2,50 euro lokalna/zagraniczna gazeta - 1/3 euro kanapka z bagietki - 4 euro 10 minutowy przejazd taksówką - ok.15 euro bilet komunikacji miejskiej - 1, 20 - 1,40 euro Chleb - 0,90 euro Duża Bułka - 0,60 euro Ryż (1kg) - 3,00 euro Mleko - 0,50 euro Ser żółty (1 kg) - 6,10 euro Masło (1 kostka) - 1,50 euro Pomidory (1 kg) - 1,50 euro Pomarańcze - 1,20 euro Ziemniaki (1kg) - 1,10 euro Szynka (1 kg) - 12 euro Czekolada - 1,20 euro
GDZIE ZJEŚĆ? We Francji masz do wyboru ok. 15 różnych rodzajów miejsc, gdzie możesz coś zjeść. Auberge (gospoda) oferuje tradycyjne wiejskie jedzenie oraz nocleg. Bistro serwuje zarówno przekąski i lekkie dania, jak i normalne posiłki. Brasserie od rana do wieczora oferują pełny zestaw dań oraz drinki i kawę. Buffet to najczęściej budka na dworcu kolejowym lub lotnisku, gdzie możesz kupić przekąski, kanapki i napoje. Café to głównie kawa, ale zjesz tu także prostą przekąskę typu bagietka z camembertem. Cafétérie to restauracje, oferujące duży wybór dań. W creperiach dostaniesz wyłącznie naleśniki ze słodkim lub niesłodkim nadzieniem. Ferme-Auberge to gospoda działająca przy farmach i oferująca tradycyjne dania, przygotowywane z własnych produktów. Relais Routier to bary z parkingiem, znajdujące się na obrzeżach miast. Restaurant zwykle specjalizuje się w jakimś rodzaju kuchni, np. regionalnej, tradycyjnej, północnoafrykańskiej, wietnamskiej. Natomiast w Restaurant Libre-sSrvice panuje samoobsługa. Do Resturant Rapide zaliczamy McDonald's, Pizza Hut i KFC. Resturant Universitaire można porównać do polskich barów mlecznych - są dofinansowywane przez państwo, toteż w większości z nich posiłki kosztują niewiele. W Salon de Thé, czyli herbaciarnia, to miejsce modne, aczkolwiek drogie. Oprócz herbaty i kawy możesz tu zjeść quiche (placek z niesłodkim nadzieniem), sałatki, ciasta, tarty, placki i słodkie wypieki.
CO ZJEŚĆ? Najbardziej francuskim produktem żywnościowym jest chleb. Każda, nawet najmniejsza piekarenka, ma w swojej ofercie co najmniej 30 rodzajów pieczywa: bagietka, chleb biały, ciemny, z pełnego ziarna, z dodatkiem orzechów, rodzynek czy ziół. We Francji wyrabia się też blisko 500 gatunków sera. Do produkcji używa się mleka koziego, krowiego owczego lub serwatki. Jednak to, co zjesz, w dużej mierze zależy od regionu. Największy wpływ na zróżnicowanie kuchni regionalnej ma klimat i położenie geograficzne. Na gorącym południu najczęściej stosuje się oliwę z oliwek, czosnek i pomidory. Na północy podstawą jest masło i śmietana. Tereny nadmorskie specjalizują się w małżach, ostrygach i rybach morskich.
CO DO PICIA? Francuzi piją przede wszystkim wina i szampany, z innych napojów popularne są zwłaszcza kawa i woda. Przed posiłkiem, na zaostrzenie apetytu, serwowany jest apéritif. Może to być kir, czyli białe wino z syropem z czarnej porzeczki, kir royal (szampan z syropem z czarnej porzeczki), pineau (koniak z sokiem winogronowym), porto lub pastis, orzeźwiający 90% napój alkoholowy o smaku anyżowym. Do posiłku pije się wino czerwone, białe lub różowe. Dobór wina zależy oczywiście od potrawy, której ma towarzyszyć. Im bardziej pikantny posiłek, tym mocniejsze musi być wino. Do dziczyzny powinno się podawać mocne wino czerwone, do wołowiny i baraniny nieco lżejsze; do wieprzowiny, cielęciny i drobiu - średnie białe lub lekkie czerwone, natomiast do skorupiaków - białe wytrawne. Napoje poobiednie (digestifs) podaje się razem z kawą. Najsłynniejsze brandy we Francji to cognac i armagnac.
|